Zoeken
  • AFC Nederland

"If you want to be a hero for others, you've to be a hero to yourself."

An Sheela | deelnemer zomerretraite 2021


Vijf jaar geleden overleed mijn vader, het gemis en de pijn was des te groter dit jaar. We beslisten onder de kinderen om er een ritueel van te maken, en tijdens het kleine gedenkmoment heb ik zijn ziel kunnen lossen, het was een bevrijding voor hem, maar ook voor mij, mijn hart kan nu voluit liefhebben en aan hem denken als ik wandel in de bossen.


Het gevecht van mijn beste vriendin, het gevecht van mijn eigen vertrouwen en evenwicht. Het gevecht voor de zorgen voor mijn mam, het gevecht voor het blijven functioneren van dag tot dag. Het was alsof het leven me alle mooie dingen ontnam.

Ik kon rekenen op de steun van mijn man, en enkele mensen rondom mij, die in mij bleven geloven en me erdoorheen sleurden, zonder te twijfelen aan mijn kracht en kunde. Het was dat geloof in mij, dat me met liefde vervulde.

Dapper ging ik mijn eigen proces aan. Maar ik was ook bang en onzeker, want uit die comfortzone stappen van mentale weerbaarheid en vechtlust, dat deed mijn hart bonzen, en mijn lichaam ervaarde rillingen, van kop tot teen. Maar ik steunde op het idee: “Hey, ik ben niet alleen.”



Veiligheid, vertrouwen en verbinding maken, ik leerde het allemaal, dankzij de sessies bij AFC. Het bracht veel nieuwe inzichten met zich mee. Afstand, adoptie en autonomie, ik probeer de linken te leggen met mijn eigen leven, en zie, mijn lichaam liet het toe, beetje bij beetje. Het is een uitdaging maar ik voel de noodzaak, en tijdens de retraite was het raak. Ik breek, ik uit mijn diepe verdriet, ten gevolge van een heuse boks-therapie, het maakte al mijn angsten teniet. Velen steunden mij, om dit te boven te komen, en ik zag door het bos weer de bomen. Mijn eigen afstand, mijn angst voor het verlaten worden, werden hier gevisualiseerd, en ik kon connecteren met mijn onderbewuste, zonder beoordeeld te worden. Het ging vanzelf, ik kwam terug vanuit mijn diep verdriet, het creëerde een vorm van rust en ik heb dankbaar mijn kracht en doorzettingsvermogen gekust.


Mijn ziel zweeft tussen India en België, mijn identiteit is écht een combinatie van de twee. Ik zal dit verder uitbouwen en laten evalueren, en ja, wie weet, haal ik op een dag de échte Sheela in mij naar boven, en laat ik die door en door Vlaamse An achterwege. Het is een proces, het vraagt tijd, maar ik ben voor deze uitdaging niet meer verlegen.

Hiermee wil ik iedereen die een moeilijke periode doorgaat een hart onder de riem steken, want ook ik heb die gekregen. Het is een droom om die prachtige stappen te kunnen te ondernemen, en jezelf te zien evolueren. Ik zou voor geen geld meer terug naar vorig jaar willen keren. Begin dit jaar zei ik: “Ik wil 2021 zappen, want al die problemen doen me naar adem happen.” Maar nu, nu ben ik bereid om dit jaar weer met een positieve kijk te doorlopen, omdat ik die onzekerheid van me heb kunnen ombuigen: ombuigen tot een situatie van hoop en kracht, vanuit gevoel en emotie. Die connectie met mijn eigen ziel, die zoektocht naar mijn eigen identiteit, het is het allemaal waard!


“Sheela betekent karakter, en dat is mijn IK ten volle verklaard.”

<